In deze tweede blogpost over Yellow Riders heeft Stephan Aarts het over het maakproces van een applied game en de problemen die hierbij voorkomen. Het maken van een applied game kan heel erg lang duren en dus zijn er veel dingen die fout kunnen gaan. Stephan Aart verteld over zijn eigen ervaringen en problemen die hij tegenkomt in zijn werk.

“Het maakproces van een applied game is een beetje lastig opgezet. Je maakt per klant een applied game die je helemaal van scratch gaat maken. Daarom is het voor veel mensen te duur om een applied game te maken. Wat mooier zou zijn is als er voor bijvoorbeeld scholen een pakket is wat gebruikt kan worden om lesmateriaal te maken. Je krijgt ook heel veel terug voor een applied game. De industrie van applied games in defensie is ongeveer 100 miljoen waard. Dit is heel veel geld maar dit verdienen ze ook weer terug door alle munitie en andere middelen die ze besparen. Ook als geld geen probleem is zijn er wel andere dingen die applied games tegenhouden. Zo zijn er veel doctoren en fysiotherapeuten die tegen het gebruik van applied games zijn. Ze vinden zorg een serieuze zaak waar geen “spelletjes” in thuishoren. Dit zijn meestal doctoren van boven de 40”.

“Het lastigste van het maken van een applied game is het precies goed balanceren van de levels. Elke gebruiker heeft een ander intelligentielevel, bepaalde skills en motoriek om iets te gebruiken. Het is dus heel erg lastig om een game te maken die de goede moeilijkheidsgraad per level heeft. Een van onze applied games waarin je dit goed terug kan zien is een game die mensen met een niet aangeboren hersenletsel helpt met hun herstel. Deze mensen hebben vaak een auto-ongeluk gehad en moeten hun hersenen veel gaan trainen. Andere hersendelen moeten namelijk bepaalde hersenfuncties over gaan nemen. In deze game heb je heel veel levels die precies goed moeten worden afgestemd op de gebruiker. Dit is heel erg lastig.

Het hebben van een goed idee of de techniek achter een game is vaak geen probleem. Ik ken jongens die in 10 minuten een game in elkaar kunnen zetten. Ze moeten dan wel van tevoren weten wat ze precies gaan doen. De tijd gaat met name in het onderzoek zitten. Wat is het doel? Wat moet de gebruiker leren? Hoe lang mogen ze erover doen? Wat is het effect? Met name door dit onderdeel kan het wel een jaar duren voor een game af is. Omdat wij geen expert zijn op het gebied van bijvoorbeeld obesitas of hersenletsel schakelen wij vaak experts in. Meestal gaan we naar een universiteit. Zij voorzien ons van informatie die wij kunnen gebruiken voor de applied game. Daarnaast kijken we zelf ook nog naar onderzoeken en gaan we naar andere doctoren en universiteiten om deze informatie te verifiëren. Dan gaan we nog langs een ethische commissie om het concept te laten keuren.

Advertenties