Gamification is een krachtig middel waar veel leuke dingen mee gedaan kunnen worden. Zoals je in mijn blogs hebt kunnen lezen is het bijna op alles toepasbaar. Door gamification wordt het gedrag van veel mensen verbeterd doordat ze met gamification gemotiveerd worden om een gedragsverandering te maken. Toch zit er ook een keerzijde aan gamification. Veel bedrijven zijn namelijk ook achter de potentie en kracht van gamification. Reclames werken niet meer zo goed als voorheen. Op tv spoelen mensen de reclames vaak door of zappen ze weg. Internetreclames worden ook minder goed opgenomen waardoor het voor de bedrijven minder rendabel wordt om deze reclames te maken. Met gamification kunnen bedrijven de consument beter aan zich binden door ze te belonen voor bepaalde acties en handelingen. Het bedrijf krijgt heel veel terug en hoeft relatief gezien heel weinig te doen. Is dit wel eerlijk? Volgens veel mensen worden door de bedrijven ethische normen overschreden met het gebruik van gamification.

“If you use the power of games to give people an opportunity to do something they want to do, then you’re doing good. If you’re using the power of games to get people to do something you want them to do, then you’re doing evil”. (2011)

Dit is een uitspraak van Jane McGonigal. Zij legt hier heel goed bloot wat veel mensen denken over gamification. Het gebruik van gamification door bedrijven wordt door veel mensen gezien als oneerlijk en manipulerend. Voor bedrijven kost het gebruik van gamification namelijk nagenoeg niks. Het enige wat nodig is om een consument iets te laten doen is een bepaalde software die de consument beloond voor een bepaalde handeling. Vaak zorgt deze handeling ervoor dat het bedrijf meer naamsbekendheid krijgt en dat de consument trouw blijft aan het bedrijf. Wat veel voorkomt is dat bedrijven de consument belonen voor het kopen van een product. Na het kopen van een product kan de consument bijvoorbeeld een code invullen in de software van het bedrijf. Hiervoor worden ze dan beloond. De beloningen kunnen punten zijn waarmee ze exclusieve producten of kortingen kunnen kopen. Omdat het bedrijf nu weet wat voor producten een bepaalde klant koopt, kunnen ze gericht reclame maken voor deze consument. Een bedrijf die dit concept heel goed toepast is Belly die ik al eerder in deze blog heb besproken. Op de werkvloer zouden werknemers door de werkgever uitgebuit worden met gamification. Door de werknemers met gamification te motiveren gaan ze namelijk een stuk harder werken en raken ze meer betrokken bij het bedrijf. De werkgever is hier bijna niks aan kwijt maar de arbeidsproductie schiet wel omhoog. Werkgevers zouden hun werknemer volgens veel mensen dingen laten doen die ze helemaal niet willen doen.

Persoonlijk denk ik dat het gebruik van gamification door bedrijven op deze manier tot op een zekere hoogte ethisch verantwoord is. Consumenten worden vaak beloond voor het doen van een bepaalde handeling en het bedrijf krijgt door deze handeling meer naambekendheid. Dat is toch een win-winsituatie? Ook op de werkvloer kan het gebruik van gamification tot op zekere hoogte ook geen kwaad. Het maakt het werk vaak een stuk leuker voor werknemers en ze gaan met meer plezier naar het werk. Zolang ze niet zo hard gaan werken dat ze overbelast en overspannen raken is er volgens mij niks aan de hand. In verhouding zal de werkgever een stuk meer aan overhouden in vergelijking met de werknemers. Dit is voor veel mensen de reden dat ze vinden dat gamification in veel gevallen ethisch onverantwoord is.

Advertenties